|
|
Renata Lopatka |
Najprostsze słowa - Rozdział XXII (fragment)DOSKONAŁOŚĆ WŁASNEJ ISTOTY. Jak można doskonalić coś, co samo w sobie jest doskonałe. Należy zaakceptować swoją boską doskonałość, odkryć Ją w sobie, rozwinąć w pełni i przejawiać w codziennym życiu. Na naszą doskonałość składają się wszystkie cechy boskości. Bądźmy świadomi Boga - Doskonałego, KTÓRY STWORZYŁ WSZYSTKO CO JEST DOSKONAŁE. : Stworzeni jesteście na obraz i podobieństwo moje... Jednak "zapominamy" o tym przychodząc na ten świat. Gubimy się w labiryntach i korytarzach wybudowanych przez ludzkość. Często tysiące wcieleń krążymy w kółko doznając stanów, że przecież "skądś to już znamy". Ale to są nasze przebłyski, ułamki sekund i rozpoczynamy swój bieg dalej. Obijamy się o przeszkody, ocieramy i ranimy nasze ciała nie potrafiąc wystopować. Szukamy siebie, tęskniąc i pragnąc, marząc i wzdychając. Gdybyśmy potrafili przypomnieć sobie w jednej sekundzie naszą doskonałość i wartość, wówczas Miłość rozbłysłaby jak reflektory na naszej planecie. Oświetliłaby wszystkie korytarze, labirynty pokazując natychmiast właściwą drogę. Pisząc kiedyś wiersze, które zawarte są w mojej książce "Poprzez rozwój do samorealizacji" doświadczyłam dokładnie takiego momentu. Zobaczyłam wreszcie drogę, której szukałam. Ogromne zaskoczenie i wzruszenie z prostoty tego odkrycia i widoku. Dlaczego? Bo się okazało, że nie ma prostszej drogi od drogi do Siebie. Nie ma ona ani początku, ani końca. Po prostu JEST TU i TERAZ. Teraz pisząc te słowa widzę swoje wcześniejsze rozbicie na miliony cząstek, czuję ile energii pochłaniało mi ogarnięcie każdej z niej, a więc jak mogłam czuć jedność, doskonałość, wielkość? Można to porównać do nas wszystkich, żyjących wokół i każdego z osobna. Jesteśmy indywidualnościami, różnimy się na różne przyjęte przez nas sposoby. Ale im bardziej przyjmujemy i przejawiamy Miłość łączymy się duchowo ze sobą. W tym jest cała Moc. Słowo Miłość, Doskonałość jest samo w sobie Wielkością. (...) czytaj dalej >> |
